Łańcuch dostaw jedwabiu: pełny proces od kokonu do gotowego produktu i kontrola jakości

Artykuł

10 września 2024 r

Łańcuch dostaw jedwabiu obejmuje pięć segmentów. W artykule wyjaśniono kluczowe wskaźniki kontroli jakości i metody weryfikacji dla nabywców w każdym segmencie.

Panoramiczny widok na łańcuch branżowy: pięć segmentów i dystrybucja wartości

Łańcuch dostaw jedwabiu można podzielić na pięć głównych segmentów: po pierwsze, hodowla serów – obejmująca zarządzanie sadami morwowymi, wylęganie jaj jedwabników, hodowlę jedwabników i zbiór kokonów. Jest to punkt wyjścia całego łańcucha branżowego i podstawa jakości. Po drugie, suszenie kokonów – świeże kokony są suszone w celu długotrwałego przechowywania. Kontrola temperatury i czasu suszenia kokonu ma bezpośredni wpływ na jakość jedwabiu. Po trzecie, motkowanie jedwabiu — kokony są przetwarzane poprzez gotowanie, zwijanie i podwajanie w celu wytworzenia surowego jedwabiu. Jest to segment o najwyższej zawartości technicznej w łańcuchu przemysłu jedwabniczego. Po czwarte, tkanie — wplatanie surowego jedwabiu w tkaniny obejmuje przygotowanie przed tkaniem (wypaczenie, klejenie) i obsługę maszyny tkackiej. Po piąte, produkty gotowe — tkaniny są przetwarzane na produkty końcowe, takie jak jedwabne kołdry, jedwabna odzież i akcesoria. Jeśli chodzi o rozkład wartości, hodowla serów stanowi około 15-20% wartości produktu końcowego, suszenie kokonów około 5%, motanie jedwabiu około 20-25%, tkanie około 30-40% i obróbka gotowego produktu około 20-30%.

Hodowla serów: Fundacja jakości różnorodności, paszy i środowiska

Hodowla serów jest podstawą jakości jedwabiu. Po pierwsze, wybór odmiany — różne odmiany jedwabników wytwarzają jedwab, który znacznie różni się średnicą, długością i wytrzymałością włókien. Wysokiej jakości odmiany jedwabników morwowych (takie jak Qiufeng Baiyu) wytwarzają jedwab, który jest delikatny, długi, biały i mocny. Po drugie, jakość paszy — różnorodność, dojrzałość i stan higieniczny liści morwy bezpośrednio wpływają na zdrowie jedwabników i jakość jedwabiu. Liście morwy zawierające pozostałości pestycydów mogą powodować śmierć zatrucia jedwabnikiem lub wytwarzać jedwab o gorszej jakości. Po trzecie, środowisko hodowli — kontrola temperatury, wilgotności i wentylacji ma kluczowe znaczenie dla wzrostu i rozwoju jedwabników. Odpowiednia temperatura w pomieszczeniach do hodowli jedwabników wynosi 24-28°C, a wilgotność względna powietrza wynosi 70-80%. Po czwarte, zwalczanie chorób — jedwabniki są podatne na wiele chorób (takich jak choroba traw i choroba mięknięcia), które nie tylko powodują śmierć jedwabników, ale także zanieczyszczają całą pomieszczenie do hodowli. Dlatego kontrolę jakości w hodowli serów należy rozpocząć jednocześnie od czterech wymiarów: odmiany, paszy, środowiska i choroby.

Suszenie kokonu i nawijanie jedwabiu: precyzyjna kontrola temperatury, czasu i parametrów procesu

Suszenie kokonu i nawijanie jedwabiu to dwa segmenty o najwyższym poziomie technicznym w łańcuchu przemysłu jedwabiu. Istotą suszenia kokonu jest precyzyjna kontrola temperatury i czasu. Jeśli temperatura jest zbyt niska, kokony nie są dokładnie wysuszone i podatne na pleśń; jeśli temperatura jest zbyt wysoka, struktura białkowa jedwabiu zostaje uszkodzona. Standardowe procesy suszenia kokonu są zazwyczaj podzielone na trzy etapy: podgrzewanie wstępne (od temperatury pokojowej do 60°C, około 2 godzin), suszenie główne (od 60°C do 100°C, około 4 godzin) i chłodzenie (od 100°C do temperatury pokojowej, około 2 godzin). Istotą nawijania jedwabiu są trzy procesy: gotowanie, nawijanie i podwajanie. Celem gotowania jest zmiękczenie serycyny, aby ułatwić zwijanie. Temperaturę wrzącej wody zazwyczaj utrzymuje się na poziomie 60-80°C przez około 20-30 minut. Nawijanie to proces wydobywania jedwabiu z kokonów; z pojedynczego kokonu można zazwyczaj wyprodukować 500–1500 metrów ciągłego włókna jedwabiu. Podwajanie to proces skręcania i organizowania wielu jedwabnych nici w surowy jedwab. Kluczowe wskaźniki jakości w segmencie motania obejmują: próbę surowego jedwabiu (wyrażoną w denierach D, przy czym drobniejszy oznacza wyższą jakość), jednorodność, wytrzymałość i czystość.

Tkanie: kluczowe procesy od surowego jedwabiu do tkaniny

Tkanie to proces przekształcania surowego jedwabiu w tkaninę, obejmujący dwa etapy: przygotowanie przed tkaniem i pracę maszyny tkackiej. Po pierwsze, przygotowanie przed tkaniem obejmuje osnowy — ułożenie wielu nitek osnowy równolegle i nawinięcie ich na belkę tkacką; klejenie — nakładanie materiału klejącego na nitki osnowy w celu zwiększenia wytrzymałości i odporności na zużycie; i przewlekanie - przeciąganie nici osnowy przez żywopłoty i trzciny. Jakość tych procesów bezpośrednio wpływa na wydajność tkania i jakość tkaniny. Po drugie, obsługa maszyn tkackich — we współczesnym tkaniu jedwabiu wykorzystuje się głównie krosna wodne i krosna rapierowe. Krosna wodne nadają się do tkania lekkich tkanin z dużą szybkością, ale wymagają dużej wytrzymałości włókien; Krosna rapierowe nadają się do tkania ciężkich i żakardowych tkanin z mniejszą prędkością, ale dużą elastycznością. Kluczowe wskaźniki jakości w segmencie tkackim obejmują: gęstość tkaniny (liczba osnowy i wątku wyrażona w nitkach na cm), GSM, grubość i równomierność połysku.

Przetwarzanie gotowego produktu: barwienie, drukowanie i wykańczanie

Obróbka gotowego produktu to proces przekształcania tkanin w produkt końcowy, obejmujący trzy główne procesy: barwienie, drukowanie i wykańczanie. Po pierwsze, barwienie — jedwab ma dobre właściwości barwiące i można w nim stosować między innymi barwniki kwasowe, barwniki reaktywne i barwniki bezpośrednie. Kluczem do barwienia jest trwałość koloru – w tym odporność na wodę, odporność na pot, odporność na tarcie i odporność na światło. Trwałość kolorów wysokiej jakości wyrobów jedwabnych powinna osiągnąć ocenę 4 lub wyższą (w 5-stopniowej skali, gdzie 5 jest najlepszą). Po drugie, druk — druk jedwabiu wykorzystuje głównie sitodruk i druk cyfrowy. Sitodruk nadaje się do masowej produkcji przy niskim koszcie, ale ograniczonej dokładności wzoru; druk cyfrowy nadaje się do małych partii i skomplikowanych wzorów przy wysokich kosztach, ale z dużą precyzją. Po trzecie, wykończenie — w tym zabiegi funkcjonalne, takie jak miękkie wykończenie, wykończenie odporne na zmarszczki i wykończenie wodoodporne. Wykańczanie może znacznie poprawić wyczucie dłoni i właściwości tkanin jedwabnych, ale może również wpłynąć na naturalne właściwości tkaniny.

Kontrola jakości: metody weryfikacji i kluczowe wskaźniki dla nabywców

W przypadku nabywców B2B istnieją odpowiednie metody weryfikacji jakości dla każdego segmentu łańcucha dostaw jedwabiu. Po pierwsze, jakość kokonu — wskaźniki weryfikacji obejmują: rozmiar kokonu, kolor, wilgotność i częstość występowania chorób. Wilgotność wysokiej jakości kokonów powinna wynosić poniżej 12%. Po drugie, jakość surowego jedwabiu — wskaźnikami weryfikacji są: próba (denier D), wytrzymałość, jednolitość i czystość. Próba surowego jedwabiu wynosi zazwyczaj od 15 do 30 D, przy czym drobniejszy oznacza wyższą jakość. Po trzecie, jakość tkaniny — wskaźnikami weryfikacji są: gęstość osnowy i wątku, GSM, grubość i trwałość koloru. Po czwarte, jakość produktu gotowego — wskaźnikami weryfikacji są: zawartość wypełnienia (w przypadku kołder jedwabnych), kunszt szycia i stabilność wymiarowa. W przypadku każdego segmentu nabywcy mogą wymagać od dostawców przedstawienia raportów z testów wydanych przez niezależne instytucje testujące (takie jak SGS, Intertek lub China Textile Product Testing Center). Ponadto inspekcje na miejscu zakładów produkcyjnych dostawcy i systemów zarządzania jakością są również ważnymi środkami weryfikacji jakości.

Przejrzystość łańcucha dostaw: przyszłe trendy od identyfikowalności do zrównoważonego rozwoju

W kontekście rosnących wymogów w zakresie przejrzystości globalnego łańcucha dostaw, przemysł jedwabiu stoi przed zarówno presją, jak i możliwościami w zakresie identyfikowalności i przejrzystości. Po pierwsze, technologie identyfikowalności — technologie blockchain i RFID są stosowane do identyfikowalności produktów jedwabnych, umożliwiając konsumentom śledzenie całego procesu od kokonu do gotowego produktu. Po drugie, certyfikacja ekologiczna — certyfikaty jedwabiu organicznego (takie jak GOTS, Global Organic Textile Standard) stają się progami wejścia na rynki premium. Po trzecie, etyczna produkcja — troska konsumentów o etyczną produkcję i sprawiedliwy handel stale rośnie, a przemysł jedwabniczy musi wykazać się swoją odpowiedzialnością za warunki pracy i wpływ na środowisko. W przypadku nabywców B2B wybór dostawców posiadających możliwości śledzenia i certyfikaty nie tylko zmniejsza ryzyko związane z przestrzeganiem przepisów, ale także zapewnia dodatkową przestrzeń produktom końcowym. Dodatkowo poprawa przejrzystości łańcucha dostaw pomaga budować długoterminowe, stabilne relacje zakupowe – gdy nabywcy będą mogli w pełni zaufać jakości i zgodności dostawców, głębokość i zakres współpracy zostanie znacznie zwiększona. View the Silk Products Supplier