فصل طوفان و سیل: طراحی و بازیابی قدرت پشتیبان مخابراتی در آسیای جنوب شرقی

مقاله

10 آوریل 2018

Luzon و Visayas به طور متوسط ​​حدود بیست طوفان گرمسیری در سال. مرکز ویتنام، حوضه چائو فرایا و سواحل شرقی مالزی هر کدام تقویم سیل خود را دارند. قطعی‌ها از ساعت‌ها تا چند روز طول می‌کشد و باتری پر شده هرگز بهبود نمی‌یابد. این مقاله ارتفاع نصب، حفاظت کابینت، پیش‌موقعیت یدکی و گلوگاه واقعی در سرعت بازسازی را پوشش می‌دهد.

منحنی خاموشی فصل طوفان

نقشه خطر آسیای جنوب شرقی یک نقشه نیست بلکه چهار لایه در کنار هم است. فیلیپین در مرکز کمربند طوفان غربی اقیانوس آرام قرار دارد: لوزون و ویسایاس به طور متوسط ​​حدود بیست طوفان گرمسیری در سال، پنج تا هشت مورد از آنها در شدت طوفان شدید، و یک گذرگاه می‌تواند یک استان را برای سه تا هفت روز بدون برق از شبکه رها کند. در امتداد کریدور دا نانگ، کوانگ نام و کوانگ نگای ویتنام مرکزی، این فصل از سپتامبر تا نوامبر ادامه دارد، جایی که طوفان‌ها به همراه بالابر کوه‌نگاری، بارندگی شدید و سیل‌های ناگهانی را ایجاد می‌کنند که خطوط انتقال در کنار بزرگراه‌ها را از بین می‌برد. حوضه پایین چائو فرایا تایلند در اطراف Ayutthaya و Pathum Thani کم ارتفاع و مسطح است. سیل طولانی سال 2011 شهرک های صنعتی و ایستگاه های پایه را با هم زیر آب برد و نزدیک به دو ماه طول کشید تا فروکش کند. ایالت‌های کلانتان و ترنگانو در ساحل شرقی مالزی شاهد خاموشی‌های مکرر در طول موسمی شمال شرقی از نوامبر تا فوریه هستند. این چهار خطر دقیقاً یک ویژگی مشترک دارند: مدت زمان خاموشی از ساعت‌ها به روزها تغییر می‌کند و یک نسخه پشتیبان طراحی شده برای چهار ساعت تا بعدازظهر اول تمام می‌شود.

چگونه سیل یک باتری را از بین می برد

آسیب آب به باتری سرب اسیدی در لایه ها اتفاق می افتد و بیشتر آن غیرقابل برگشت است. اولین لایه مورد و پایانه ها هستند: هنگامی که آب به ناحیه ترمینال می رسد، پست ها و تسمه های اتصال یک سلول الکترولیتی را تشکیل می دهند، خوردگی شدید در عرض چند روز ظاهر می شود و مقاومت تماس تا زمانی که باتری دیگر نتواند جریان تخلیه را حمل کند افزایش می یابد. دوم الکترولیت است: حتی یک باتری مهر و موم شده که برای روزها غوطه ور شود، آب را از طریق تخلخل کیس و دریچه هواگیری می گیرد، اسید را رقیق می کند و وزن مخصوص را کاهش می دهد، بنابراین ظرفیت کم می شود. سومین مورد کوتاهی داخلی است: آب سیل گل آلود، گل و لای و یون های رسانا را حمل می کند، و هنگامی که صفحات مثبت و منفی را در داخل سلول پل می کند، باتری خود تخلیه شده و به صفر می رسد و دوباره شارژ نمی شود. چهارمین موردی که نادیده گرفته شده است: باتری هایی که در آن زمان غوطه ور بودند اما هنوز تخلیه شده بودند، سه تا شش ماه بعد در یک خوشه از کار می افتند، زیرا خوردگی قبلاً اتفاق افتاده است و به سادگی به نقطه اوج نرسیده است. بنابراین تصمیم نگهداری یا تعویض پس از سیل نمی تواند بر روی ولتاژ مدار باز باشد. نیاز به آزمایش تخلیه ظرفیت دارد و هر چیزی کمتر از 80 درصد امتیاز باید جایگزین شود.

ارتفاع نصب و طراحی کابینت

بیشتر تاب آوری در برابر بلایا در مرحله ترسیم تصمیم گیری می شود. اول، ارتفاع نصب: پایین بانک باتری باید حداقل 0.5 متر بالاتر از بالاترین سطح سیل ثبت شده قرار گیرد - و در مکان های کنار رودخانه در فیلیپین و ویتنام مرکزی که اغلب به معنای 1.2 متر یا بیشتر است. در جاهایی که نمی‌توان نصب روی زمین را بلند کرد، به جعبه‌های باتری دیواری بروید یا پایه را روی پایه بتنی قرار دهید. دوم، حفاظت از کابینت: حداقل IP55، مهر و موم دوگانه واشر روی لبه های درب، و یک مسیر تخلیه هزارتویی در ورودی هوا تا باران ناشی از باد نتواند مستقیما وارد شود. سوم، زهکشی: سوراخ‌های تخلیه را در کف کابینت با شیب به سمت بیرون قرار دهید و پایه را حداقل 200 میلی‌متر بالاتر از درجه بالا ببرید تا از برگشت رواناب سطحی جلوگیری کنید. چهارم، خوردگی: مکان‌های ساحلی - در هر نقطه از فیلیپین، سواحل ویتنام، سواحل شرقی مالزی - دارای مه نمک بالا هستند، بنابراین محفظه، پیچ‌ها و میله‌های ارت باید در کلاس خوردگی C4 یا C5 مشخص شوند، در غیر این صورت ساختار قبل از انجام قطعات الکترونیکی خراب می‌شود. هیچکدام از این چهار گران نیستند، اما یکی را حذف کنید و کل سایت بعد از طوفان بعدی بازسازی می شود.

متمرکز در مقابل توزیع شده: چه کسی سریعتر بازیابی می کند

سرعت بازیابی پس از فاجعه به مراتب بیشتر به دلیل معماری پشتیبان است تا اندازه خدمه. پشتیبان گیری متمرکز - سلول های بزرگ 2 ولت در اتاق تجهیزات، مانند سری GFM با سرعت 200 تا 3000 آمپر ساعت - هزینه واحد پایین تری دارد و به راحتی قابل نظارت است، اما یک خرابی به تنهایی تاثیر زیادی دارد و نیاز به تجهیزات بالابری دارد، که در منطقه ای با جاده های بریده شده اغلب به معنای انتظار سه روز یا بیشتر است. پشتیبان توزیع شده - یک رشته پایانه جلویی مستقل 12 ولتی در هر کابینت - دارای ظرفیت کوچک در هر نقطه و ایزولاسیون خوب خطا است. وزن یک مونوبلوک 30 تا 60 کیلوگرم است و دو نفر با یک آچار می توانند آن را تعویض کنند، بنابراین ترمیم می تواند توسط تیم های موتور سیکلت انجام شود. در استان‌های جزیره‌ای فیلیپین و ارتفاعات مرکزی ویتنام، معماری توزیع‌شده معمولاً بیش از دو برابر سریع‌تر از متمرکز، خدمات را بازیابی می‌کند. پاسخ عملی یک ترکیب ترکیبی است: ظرفیت متمرکز در سایت‌های اصلی، قابلیت جایگزینی توزیع‌شده در سایت‌های لبه، با هدف طراحی جایگزینی رشته کامل در عرض دو ساعت در هر سایت واحد - شاخصی بسیار نزدیک‌تر از هر رقم ظرفیتی به واقعیت فاجعه.

یدکی پیش موقعیت و مته

انعطاف‌پذیری در نهایت به دو سوال ساده ختم می‌شود: لوازم یدکی کجا هستند و آیا خدمه واقعاً می‌توانند تعویض کنند؟ برای قطعات یدکی، مکان بیش از کمیت اهمیت دارد. انبارها را بر اساس منطقه خطر تنظیم کنید، که هر یک شعاع رانندگی چهار ساعته را پوشش می دهند، در 5٪ تا 8٪ از تعداد سایت در آن منطقه ذخیره می شوند - و به صورت رشته های کامل، نه تک بلوک های منفرد، ذخیره می شوند، زیرا هیچ کس زمانی برای مطابقت با سلول ها در سایت پس از طوفان ندارد. انبار همچنین باید دارای تسمه های اتصال، پوشش های ترمینال، ابزارهای عایق بندی شده و دستگاه سنجش ظرفیت باشد. داده های میدانی نشان می دهد موردی که اغلب در محل ترمیم گم می شود باتری نیست بلکه تسمه و آچار گشتاور است. مته ها باید حول یک سناریوی بدون شبکه، بدون جاده، بدون شبکه طراحی شوند: فرض کنید خود سایت خارج از تماس است، خدمه را با لیست سایت کاغذی و یک کلید مکانیکی به بیرون بفرستید، از یک ژنراتور در محل شارژ کنید و یک جایگزین کامل رشته را انجام دهید، همه اینها در مقابل کرونومتر. قبل از هر فصل باران های موسمی یک بار آن را اجرا کنید و زمان واقعی را با هدف دو ساعته مقایسه کنید - فاصله لیست کار سال آینده است. اپراتورهایی که به طور جدی حفاری می کنند، معمولاً بیش از 90٪ سایت ها را در عرض 72 ساعت بازیابی می کنند. کسانی که تمایل ندارند هفته اول را به سردرگمی از دست بدهند.

اولین هفته پس از طوفان: نظم بازسازی

ترمیم پس از فاجعه موضوع تعمیر یکباره هر سایت نیست. از یک دستور دقیق پیروی می کند و اشتباه گرفتن سفارش، کل زمان بازیابی را چند برابر می کند. اولویت اول، نقاط تجمع انتقال و گره‌های اصلی است، زیرا هنگامی که آنها از کار می‌افتند، ده‌ها سایت پایین‌دستی نمی‌توانند حتی با برق بازیابی شده عقب‌نشینی کنند - تعمیر آنها نتیجه‌ای ندارد. اولویت دوم، سایت‌هایی است که ارتباطات اضطراری و خطوط خصوصی سازمانی را حمل می‌کنند، که معمولاً دولت‌ها نیاز دارند که ابتدا پس از یک فاجعه بازیابی شوند، با تأخیر که فشار بیشتری برای انطباق ایجاد می‌کند. اولویت سوم، سایت های کلان است که جمعیت متراکم را پوشش می دهند، جایی که ترافیک متمرکز است. سایت های حومه ای و روستایی در رتبه چهارم قرار دارند. این دستور باید به‌عنوان یک فهرست قبل از فصل تنظیم شود و برای خدمه مرمت، اعزام ژنراتور و انبارهای یدکی صادر شود، نه اینکه در یک جلسه اضطراری پس از آن تصمیم‌گیری شود. یکی دیگر از گام‌هایی که معمولاً از دست می‌رود، توالی‌یابی نیرو در مقابل انتقال است: بسیاری از خدمه ابتدا ژنراتور را وصل می‌کنند و سپس متوجه می‌شوند که بک‌هال از کار افتاده است و نیرو را هدر می‌دهد. قبل از تصمیم گیری در مورد راه اندازی ژنراتور، وضعیت پیوند backhaul را تأیید کنید. در نهایت، همه چیز را ثبت کنید: زمان رسیدن، زمان ترمیم، آنچه جایگزین شده است و آنچه در هر سایت برجسته باقی مانده است، در محل ضبط شده و گزارش داده شده است. این سابقه هم مبنای ادعای بیمه و هم ورودی تمرین بعدی است. سفارش و رکوردها را درست در هفته اول دریافت کنید و سه هفته بعد به سادگی اجرا می شوند. View Telecom Backup Power Selection