Güneydoğu Asya'daki Baz İstasyonu Pilleri Neden Sadece Üç Yıl Ömürlü?

Madde

15 Kasım 2016

Jakarta'dan Manila'ya kadar dış mekan dolaplarında, yedek piller on iki yıllık bir derecelendirmeye kıyasla rutin olarak üç ila dört yıl içinde arızalanıyor. Bu makale, sıcak ve nemli iklimlerde gerçek yaşlanma yolunu (şamandıra altında su kaybı, ızgara korozyonu, artan iç direnç) ve sekiz yıllık değiştirme döngüsünü geri getiren seçim ve kurulum kombinasyonunu açıklamaktadır.

Kabinin İçi 15°C Daha Sıcak

Jakarta, Kuala Lumpur, Bangkok, Ho Chi Minh Şehri ve Manila'da, operatör bakım kayıtları yinelenen bir model göstermektedir: dış mekandaki entegre dolaplardaki yedek piller, on ila on iki yıllık nominal tasarım ömrüne karşılık yalnızca üç ila dört yıl hizmet vermektedir. Boşluğun nedeni genellikle pil kalitesidir. Yine de aynı pilleri gölgeli, havalandırılmış bir iç mekan ekipman odasına taktığınızda ömür hemen sekiz yıl veya daha uzun bir süreye döner. Sorun pil değil, kabin. Güneye bakan, gölgesi olmayan ve cebri havalandırması olmayan bir dış mekan kabini, öğle saatlerinde ortam sıcaklığının 15°C'den fazla üzerinde çalışabilir. Yıllık ortalama 28°C ve öğlen sıcaklığı 35°C olan iç ortam sıcaklığı 50°C'ye ulaşır. Pil ömrü değerleri 25°C'ye göre verilmiştir. Ve bu günlük iki saatlik bir zirve değil: yılın hemen her günü sabah saat ondan öğleden sonra dörde kadar sürüyor. Tropikal şehirlerde kış yaşanmaz, bu nedenle pilin iyileşmesi için asla bir mevsim olmaz.

Isı Kapasiteyi Nasıl Yiyor, Adım Adım

Kurşun asitle yaşlandırma, köklü bir temel kuralı takip eder: Çalışma sıcaklığındaki her 10°C'lik artış için, kimyasal reaksiyon oranları kabaca iki katına çıkar ve şamandıra ömrü kabaca yarıya iner. Kural 25°C ile 45°C arasında geçerlidir. Burada uygulandığında, 25°C'de on iki yıl olarak derecelendirilen bir pil, 35°C'de altı yıl ve 45°C'de üç yıl verir; bu da kayıtlardaki üç ila dört yılla tam olarak eşleşir. Üç spesifik başarısızlık yolu vardır. Birincisi su kaybıdır: Yüksek sıcaklıkta kayan akım yükselir, pozitif ızgaradaki oksijen oluşumu hızlanır, su elektrolize olur ve gaz olarak kaçar ve elektrolitten yoksun VRLA tasarımında onun yerini alacak yedek asit yoktur; dolayısıyla kapasite düşer ve iç direnç artar. İkincisi ise ızgara korozyonudur: korozyon oranı her 10°C'de kabaca iki katına çıkar, pozitif ızgara kalınlaşır, aktif malzeme dökülür ve hasar geri döndürülemezdir. Üçüncüsü, termal kaçak riskidir: Daha yüksek direnç, şarj sırasında daha fazla ısı anlamına gelir ve daha fazla ısı, yine daha yüksek direnç anlamına gelir; kötü havalandırılan bir kabin içinde pozitif bir geri besleme döngüsü. Nem diğer taraftan saldırır. Bağıl nem oranının sürekli olarak %90'ın üzerinde olması durumunda, terminal sızıntısı, korozyon sonrası ve kayış oksidasyonunun tümü temas direncini artırır ve bu bağlantılardan kaynaklanan ekstra ısı, yaşlanmayı daha da hızlandırır.

45°C'de Üç Teknoloji

Aynı koşullar altında, farklı teknoloji yolları tamamen farklı cevaplar verir; bu da tam olarak seçimin odaklanması gereken yerdir. Standart 12V ön terminal serisi (6-FMX, 50–200Ah, dokuz model) 25°C'de on iki yıl olarak derecelendirilmiştir ve 45°C'lik bir kabinde gerçekçi olarak üç ila dört yıl sunacaktır; değeri, kompakt kaplama alanı ve kabin içi bakımı kolaylaştıran ön terminallerdir, bu nedenle sıcaklık kontrollü sahalara uygundur. Yüksek sıcaklık serisi (6-FMXH, 100–170Ah, üç model) bu görev için üretilmiştir: çift şamandıra ömrü tasarımıyla 55°C'de sürekli çalışma için derecelendirilmiştir ve aynı sıcaklıkta standart serinin kabaca iki katı şamandıra ömrünü verir - tropikal bir kabin için en doğrudan yanıt. Jel serisi (6-XFMJ, 90–150Ah, dört model) asit tabakalaşmasını bastırmak için özel bir jel elektrolit kullanır ve on beş yıl süreyle derecelendirilmiştir; ısı açısından avantajı, biraz daha zayıf şarj kabulü ve daha düşük yüksek oranlı deşarj performansı pahasına, AGM'ye göre önemli ölçüde daha düşük su kaybı oranıdır. Hiçbir rota evrensel olarak daha iyi değildir: kabin sıcaklığı 35°C'nin altında tutulabiliyorsa standart seri yeterlidir; eğer yapamıyorsa yüksek sıcaklık veya jel serisi doğru cevaptır.

Tek Başına Hangi Kurulum Değişiklikleri Kurtarılabilir

Pilleri değiştirmeden önce neredeyse hiçbir maliyeti olmayan ve genellikle kabin sıcaklığını 8 ila 12°C düşüren dört şeyi yapın; bu da pil ömrünü etkili bir şekilde iki katına çıkarır. İlk olarak, gölge: En yüksek geri dönüş önlemi olan doğrudan güneş ışığını kesmek için kabinin üzerine yalıtımlı bir kanopi veya güneş paneli ekleyin. İkincisi, yönlendirme: girişi batı yüzünden uzak tutun; Güneydoğu Asya'da öğleden sonra batı güneşi, güneye maruz kalmaya göre daha kalıcı bir ısı yükü üretir. Üçüncüsü, havalandırma: 35°C'de başlayacak ve 30°C'de duracak şekilde termostatik olarak kontrol edilen bir fan seti takın, böylece sıcak hava, kabin 45°C'ye ulaştıktan sonra değil, gün ortasından önce dışarı atılır. Dördüncüsü, yükseklik ve aralık: ısı cebinden ve muson taşkın hattından kaçmak için akü grubunu kabinin alt üçte birlik kısmının üzerine kaldırın ve yerden tasarruf etmek için monobloklar arasında sıkı bir şekilde paketlemek yerine aralarında en az 10 mm konveksiyon boşluğu bırakın. Bu dört adımdan sonra çoğu tesiste yeni pile gerek kalmaz; yalnızca yeni bir kurulum yöntemi kullanılır.

Üç Yıldan Sekiz Yıla Geçiş Yapacak Bir Kontrol Listesi

İşte doğrudan bir saha anketine götürebileceğiniz bir kontrol listesi. Öncelikle kabin sıcaklığını ölçün: pil ünitesinin ortasına bir veri kaydedici yerleştirin, 72 saati sürekli olarak kaydedin ve hem öğlen zirvesini hem de günlük ortalamayı alın; bu daha sonraki her karar için girdidir. İkinci olarak, ömrü ölçülen sıcaklıktan yeniden hesaplayın: 25°C'yi referans olarak alın, bunun üzerindeki her 10°C için yarıya indirin ve tedarik döngüsüyle uyumlu olacak şekilde beklenen bir hizmet ömrü elde edin. Üçüncüsü, sıcaklığa göre seçim yapın: 35°C'lik bir zirvenin altındaki standart ön terminal, 35 ile 50°C arasındaki yüksek sıcaklık veya jel ve 50°C'nin üstü, önce termal sorunu giderir, çünkü hiçbir pil bundan kurtulamaz. Dördüncüsü, sıcaklığı kabul kriterlerine yazın: yeni bir saha, kabin içindeki öğlen sıcaklığının 40°C'yi aşmamalıdır; bu madde, değiştirme maliyetini herhangi bir pil veri sayfasındaki rakamdan sekiz yıl daha fazla belirler. Beşincisi, yıllık incelemeye iç direnci ekleyin: dizi ortalamasından %20'den fazla sapan tüm monoblokları değiştirin ve arızalı bir pilin tüm diziyi aşağı çekmesine asla izin vermeyin. Bu beş şeyi yaptığınızda üç yıldan sekiz yıla geçiş başarılabilir.

Şartnamede Sıcaklığın Yazılması

Yukarıdaki beş adım işlevseldir ancak belirleyici cümle satın alma tarafındadır. İhale dokümanlarının çoğu, sıcaklığı 'tropikal iklimlere uygun' veya 'çalışma aralığı -20°C ila 50°C' olarak tanımlıyor; bu ifadeler, bir pil 50°C'de çalıştığı için ne kabul edilebilir ne de uygulanabilmektedir; orada üç yıl hayatta kalamaz. Üç madde bunu doğrulanabilir kılar. İlk olarak, ortam yerine kabin iç sıcaklığını belirtin ve teklif verenlerin, 25°C laboratuvar koşulları yerine kabin içinde 45°C'de kullanım ömrü garanti etmelerini isteyin. İkinci olarak, 25°C, 35°C ve 45°C'de değişken ömür verilerini zorunlu kılın ve sözleşmeye, ölçülen kabin sıcaklığının garanti edilen değeri aştığı durumlarda, garanti süresinin her 10°C için yarıya bölünerek yeniden hesaplanacağını yazın; bu da termal riski açıkça ortaya koyar. Üçüncüsü, 'yüksek sıcaklık tipini' ayrı bir teknik seçenek olarak listeleyin; böylece teklif sahipleri, standart ve yüksek sıcaklıklı ürünleri tek bir fiyat bandında birleştirmeye zorlamak yerine, yüksek sıcaklıklı bir ürünle yanıt verebilir; ikincisi, teklif sahiplerinin standart ürün teklifinde bulunarak rekabet etmesini garanti eder ve üç yıllık piller teslim edilir. Bu üç madde birim fiyata %15 ila %25 oranında katkı sağlayabilir, ancak sekiz yıl boyunca değiştirmeleri ikiden bire indirdiler ve iki çalışma ve nakliye saha ziyareti ile toplam maliyet düşüşlerini ortadan kaldırdılar. Bu, tropik pazarlarda tekrarlanan bir sonuçtur: Daha fazla ödeme yapmak çoğu zaman doğru satın almadır. View Telecom Backup Power Selection