انتخاب یک قدرت سنج نوری: یک چارچوب انتخاب در طول موج، محدوده قدرت و یکپارچگی

مقاله

20 ژوئن 2021

اولین قدم در انتخاب یک OPM، مقایسه مشخصات نیست - درک این است که سیستم های فیبر شما در چه طول موجی کار می کنند. سیستم های مختلف از طول موج های متفاوتی استفاده می کنند و منحنی های کالیبراسیون OPM بر این اساس متفاوت است. استفاده از طول موج اشتباه باعث کاهش 10 تا 20 درصد می شود.

ابتدا توضیح دهید: سیستم فیبر شما از چه طول موجی استفاده می کند

اولین قدم در انتخاب یک OPM، مقایسه مشخصات نیست - درک این است که سیستم های فیبر شما در چه طول موجی کار می کنند. سیستم های مختلف از طول موج های متفاوتی استفاده می کنند و منحنی های کالیبراسیون OPM بر این اساس متفاوت است. استفاده از طول موج اشتباه باعث کاهش 10 تا 20 درصد می شود.

رایج ترین طول موج ها در سیستم های ارتباطی 1310 نانومتر و 1550 نانومتر (پنجره های تک حالته فیبر کم تلفات) و 850 نانومتر (فیبر چند حالته) است. مراکز داده به طور فزاینده ای از منابع 850 نانومتری VCSEL برای انتقال کوتاه مدت استفاده می کنند. پیوندهای ارتباطی فیبر کارخانه PV معمولاً از 1310 نانومتر استفاده می کنند. اگر سیستم‌های DWDM (مالتی پلکسی تقسیم طول موج متراکم) نیز به آزمایش نیاز دارند، یک طول موج 1625 نانومتری 档位 مورد نیاز است - 1625 نانومتر «طول موج خارج از باند» نامیده می‌شود و برای آزمایش عملکرد EDFA در سیستم‌های DWDM بدون وقفه در سرویس استفاده می‌شود.

سری PK56A از هفت تنظیم طول موج پشتیبانی می کند که طول موج های ارتباطی 850 نانومتر، 1310 نانومتر، 1490 نانومتر، 1550 نانومتر، 1610 نانومتر، 1625 نانومتر و سایر طول موج های ارتباطی اصلی را پوشش می دهد. این بدان معناست که صرف نظر از اینکه سیستم فیبر شما از چه طول موجی استفاده می‌کند، PK56A می‌تواند مستقیماً با آن مطابقت داشته باشد - نیازی به ملاحظات انتخاب اضافی نیست.

محدوده قدرت: بزرگتر همیشه بهتر نیست

محدوده OPM تعیین می کند که یک سیگنال نور چقدر می تواند اندازه گیری کند. محدوده بسیار کوچک خطر تخریب آشکارساز با نور قوی را دارد. یک برد خیلی بزرگ نمی تواند نور ضعیف را اندازه گیری کند. اما برد همیشه «هرچه بزرگ‌تر بهتر» نیست – دستگاه‌هایی با برد بزرگ‌تر معمولاً حجیم‌تر، گران‌تر هستند و ممکن است دقت کمتری در پایانه‌های کم مصرف در مقایسه با دستگاه‌های همسان برد داشته باشند.

توان نوری آزمایش میدانی معمولاً از -70dBm تا +10dBm است. -70dBm حد کمتر حساسیت اکثر گیرنده ها است. +10dBm حداکثر خروجی بیشتر منابع نور است. محدوده سری PK56A -70dBm تا +10dBm را پوشش می دهد که دقیقاً با این محدوده مطابقت دارد.

اگر سیگنال های نوری سطح بالاتر نیاز به آزمایش دارند (مانند خروجی تقویت کننده نوری که می تواند به +20dBm برسد)، یک تضعیف کننده نوری اضافی برای محافظت از آشکارساز OPM مورد نیاز است. سری PK56A با یک آداپتور تضعیف کننده نوری قابل جدا شدن عرضه می شود که در صورت نیاز برد را تا +20dBm افزایش می دهد.

قدرت منبع نور قرمز: انتخاب از بین 2mW، 5mW، 10mW و 20mW

تفاوت اصلی بین PK56B و PK56E قدرت منبع نور قرمز است - به ترتیب 10mW، 2mW، 5mW و 20mW. قدرت منبع نور قرمز تعیین می کند که تا چه حد می تواند تشخیص دهد و چقدر خوب در زیر نور محیط کار می کند.

نقش منبع نور قرمز تزریق نور قرمز مرئی (650 نانومتر) به فیبر و مشاهده محل نشت نور برای شناسایی شکستگی ها است. قدرت بیشتر به معنای فاصله تشخیص بیشتر و دید بهتر در زیر نور شدید محیط است. 2mW (PK56C) برای تست جامپر فیبر داخلی در مسافت کوتاه (1-2 کیلومتر) با کمترین مصرف انرژی، طولانی ترین عمر باتری و کمترین قیمت مناسب است. 5 میلی‌وات (PK56D) انتخاب متعادلی است که برای اکثر آزمایش‌های میدانی در فواصل متوسط ​​مناسب است. 10mW (PK56B) برای عیب یابی لینک فیبر در مسافت های طولانی تر (3-5km) است. 20mW (PK56E) درجه حرفه ای است، مناسب برای آزمایش فیبر تنه در مسافت های طولانی (5km+)، حتی در شرایط روشن در فضای باز به وضوح قابل مشاهده است.

هنگام انتخاب کورکورانه به دنبال قدرت بالا نباشید. نور قرمز 20 میلی‌واتی ممکن است برای استفاده در محیط داخلی بسیار خیره کننده باشد و به محافظت از چشم نیاز دارد. و منابع نور قرمز پرقدرت انرژی بیشتری مصرف می کنند و عمر باتری را کوتاه می کنند. قدرت نور قرمز را بر اساس طولانی ترین فاصله فیبری که واقعاً نیاز به آزمایش دارید، انتخاب کنید.

یکپارچه در مقابل مجزا: چرا All-in-One برای کارهای میدانی بهتر است

OPM و منبع نور قرمز را می توان یکپارچه (همه در یک) یا جداگانه - یک OPM مستقل و یک خودکار نور قرمز جداگانه. هر رویکرد دارای مزایا و معایبی است، اما در سناریوهای آزمایش میدانی، همه در یک مزایای آشکاری دارد.

اول: قابل حمل بودن All-in-one یک دستگاه است. مجزا یعنی حداقل دو. مهندسان میدانی معمولاً بین نقاط آزمایش حرکت می‌کنند - از پناهگاه‌های ایستگاه پایه تا فریم‌های توزیع فیبر، از مرکز داده منطقه A تا منطقه B - و حمل یک دستگاه کمتر به معنای بار کمتر است.

دوم: بهره وری عملیاتی. همه‌این وان نیازی به جابجایی بین حالت‌های OPM و قلم نور قرمز ندارد - یک دکمه بین تست قدرت و حالت نور قرمز جابجا می‌شود. در عیب یابی یک پیوند فیبر، جریان استاندارد به این صورت است: قدرت تست (مشخص کنید که آیا پیوند نرمال است) ← تغییر به حالت نور قرمز (محل شکست را پیدا کنید) ← رفع خرابی ← تست مجدد برق (تأیید تعمیر). با دستگاه‌های جداگانه، این جریان نیاز به جابجایی بین دو دستگاه دارد که حداقل بازده را به نصف کاهش می‌دهد.

سوم: هزینه. در حالی که یک واحد همه کاره بیشتر از یک OPM مستقل هزینه دارد، با اضافه کردن قیمت یک خودکار چراغ قرمز جداگانه، آل این وان معمولا ارزان تر است. و تنها با یک باتری برای مدیریت، یک شارژر کمتر برای حمل وجود دارد.

چهارم: همبستگی داده ها. داده‌های ثبت‌شده در طول تست برق روی یک دستگاه آل این وان می‌تواند با نتایج تست چراغ قرمز در همان رکورد آزمایش مرتبط باشد. داده‌های دستگاه جداگانه تقسیم می‌شوند و به تطبیق دستی در تجزیه و تحلیل بعدی نیاز دارند - یک منبع خطا.

مشاوره عملی: از تدارکات تا استقرار

پس از انتخاب، مراحل تهیه و استقرار مشکلات خاص خود را دارند. هنگام خرید، هرگز قیمت را به تنهایی مقایسه نکنید - یک واحد نمایشی برای اعتبار سنجی در محل درخواست کنید. تفاوت بین تولیدکنندگان در استفاده در دنیای واقعی می‌تواند بسیار بیشتر از تفاوت‌های موجود در برگه مشخصات باشد: سازگاری با رابط، سازگاری با آداپتور فیبر، روشنایی منبع نور قرمز - هیچ‌کدام از اینها در برگه‌های مشخصات ظاهر نمی‌شوند، اما همه به طور مستقیم بر قابلیت استفاده تأثیر می‌گذارند.

وقتی تجهیزات رسید، آن را مستقیماً بین کارکنان میدانی توزیع نکنید. از ناظر مهندسی بخواهید آن را به مدت یک هفته آزمایش کند و تأیید کند که با انواع فیبر معمولی سایت و شرایط محیطی کار می کند، سپس آموزش کارکنان را سازماندهی کنید. آموزش باید شامل موارد زیر باشد: رویه آزمایش صحیح (انتخاب طول موج ← بازرسی نهایی ← تست قدرت ← محاسبه تلفات ← تایید چراغ قرمز)، شیوه های ثبت داده ها، معیارهای تفسیر نتایج (آنچه PASS، اخطار، و شکست را تشکیل می دهد)، و تعمیر و نگهداری اولیه تجهیزات.

ایجاد یک رژیم مدیریت داده به همان اندازه مهم است. پس از هر آزمایش، داده‌ها باید وارد سیستم مدیریت مهندسی شوند که با شماره پیوند و ترتیب زمانی بایگانی می‌شوند. یک گزارش سلامتی پیوند فیبر سه ماهه ایجاد کنید که همه پیوندهای دارای تلفات غیرعادی را فهرست می کند، که براساس فوریت برای برنامه ریزی تعمیر و نگهداری مرتب شده است. این امر تعمیر و نگهداری فیبر را از تعمیر واکنشی به هشدار اولیه فعال تبدیل می کند - تنها راهی که داده های آزمایشی واقعاً ارزش ارائه می دهد. View the PV Test Instruments Collection