12 marca 2023 r
Długość fali OPM określa, jakie światło może mierzyć. Światło o różnych długościach fal ma inną charakterystykę transmisji w światłowodzie, a czułość fotodetektora zmienia się w zależności od długości fali — ten sam detektor może być dwukrotnie bardziej czuły przy 850 nm niż przy 1550 nm. Dlatego OPM musi zostać skalibrowany na właściwej długości fali, w przeciwnym razie odczyty będą wyłączone.
Długość fali OPM określa, jakie światło może mierzyć. Światło o różnych długościach fal ma inną charakterystykę transmisji w światłowodzie, a czułość fotodetektora zmienia się w zależności od długości fali — ten sam detektor może być dwukrotnie bardziej czuły przy 850 nm niż przy 1550 nm. Dlatego OPM musi zostać skalibrowany na właściwej długości fali, w przeciwnym razie odczyty będą wyłączone.
Seria PK56A obsługuje siedem ustawień długości fal obejmujących główne długości fal komunikacyjnych światłowodów: 850 nm (krótka długość fali dla światłowodu wielomodowego), 1310 nm (długość fali o zerowej dyspersji dla światłowodu jednomodowego), 1490 nm (długość fali CATV downstream), 1550 nm (długość fali o najniższej stracie dla światłowodu jednomodowego), 1610 nm i 1625 nm (długości testowe poza pasmem dla systemy DWDM). Te siedem długości fali obejmuje pełne spektrum, od wielomodowego na krótkich dystansach do jednomodowego na duże odległości, od sieci dostępowych po sieci miejskie.
Praktyczna wartość pokrycia siedmiu długości fal polega na tym, że inżynierowie terenowi nie potrzebują różnych OPM dla różnych systemów. To samo urządzenie testuje łącza 850 nm w centrach danych, wybierając 850 nm, testuje łącza 1310 nm w telekomunikacyjnych stacjach bazowych, wybierając 1310 nm i testuje EDFA w systemach DWDM, wybierając 1625 nm — przełączanie odbywa się jednym naciśnięciem przycisku.
Typy interfejsów światłowodowych są różnorodne — popularne typy obejmują FC (gwintowany, powszechnie stosowany w telewizji kablowej i sprzęcie testowym), SC (push-pull, powszechnie stosowany w sprzęcie telekomunikacyjnym i centrach danych), ST (push-pull, powszechnie stosowany w starszym sprzęcie sieciowym) i LC (mały push-pull, powszechnie stosowany w centrach danych o dużej gęstości). Różne systemy korzystają z różnych typów interfejsów. Jeśli moduł OPM obsługuje tylko jeden interfejs, zmiany adapterów w terenie stają się częste.
Seria PK56A jest standardowo dostarczana z adapterami FC/UPC i SC/UPP, a ST, LC i inne typy są dostępne jako opcjonalne akcesoria. Oznacza to, że inżynierowie terenowi mogą szybko wymieniać adaptery w zależności od faktycznie używanego interfejsu światłowodowego – bez potrzeby stosowania oddzielnych urządzeń dla każdego typu interfejsu.
Kolejną wartością uniwersalnych interfejsów jest testowanie spójności. Różne typy interfejsów mają różne standardy jakości powierzchni czołowych — powierzchnie czołowe FC są zazwyczaj płaskie, a powierzchnie czołowe SC są zazwyczaj kuliste. Użycie odpowiedniego adaptera zapewnia właściwy kontakt fizyczny podczas testowania, co pozwala uniknąć dodatkowych strat spowodowanych niedopasowaniem interfejsu.
Światłowód wielomodowy (MMF) i światłowód jednomodowy (SMF) to dwa różne typy włókien. MMF ma grubszy rdzeń (50 lub 62,5 μm), obsługuje wiele trybów transmisji, krótszy zasięg (zwykle w granicach 2 km) i wykorzystuje 850 nm lub 1300 nm. SMF ma cieńszy rdzeń (9μm), obsługuje tylko jeden tryb transmisji, większy zasięg (do 80km+) i wykorzystuje 1310nm lub 1550nm.
Seria PK56A obsługuje zarówno testy MMF, jak i SMF — przy 850 nm i 1300 nm dla MMF oraz przy 1310 nm, 1490 nm, 1550 nm, 1610 nm i 1625 nm dla SMF. Oznacza to, że inżynierowie terenowi nie potrzebują oddzielnych urządzeń dla MMF i SMF.
W praktyce przebieg testów MMF i SMF jest identyczny — wybierz odpowiednią długość fali, podłącz światłowód, odczytaj wartość mocy. Ale uwaga: w testach MMF zazwyczaj wykorzystuje się 850 nm (ponieważ systemy MM wykorzystują głównie źródła VCSEL 850 nm), podczas gdy w testach SMF wykorzystuje się 1310 nm lub 1550 nm. Wybranie niewłaściwej długości fali powoduje odchylenie odczytów.
W instalacjach fotowoltaicznych łącza światłowodowe przesyłają dane eksploatacyjne falownika do centralnego systemu monitorowania. W przypadku przerwania łącza światłowodowego system monitorowania nie może uzyskać danych z falownika, co oznacza, że zespół operacyjny elektrowni fotowoltaicznej nie może wiedzieć, który falownik ma problem, jaka jest moc wyjściowa ani czy wydajność jest normalna. W przypadku instalacji fotowoltaicznej o mocy 100 MW z potencjalnie setkami falowników, jeśli wszystkie łącza światłowodowe zostaną przerwane, zespół operacyjny musi rozwiązywać problemy z falownikiem po falowniku, co wiąże się z ogromnymi kosztami.
Łącza światłowodowe instalacji fotowoltaicznych stoją przed wyjątkowymi wyzwaniami środowiskowymi. Po pierwsze: wysoka temperatura otoczenia — elektrownie fotowoltaiczne buduje się zwykle na terenach otwartych, gdzie temperatura gruntu w lecie przekracza 60°C, a włókna przyspieszają starzenie się w wysokich temperaturach. Po drugie: ekspozycja na promieniowanie UV – poliestrowa warstwa buforowa włókna ulega degradacji pod wpływem promieniowania UV, powodując kruchość włókna. Po trzecie: pogryzienia przez zwierzęta — rowy kablowe i światłowody w elektrowniach fotowoltaicznych są idealnymi celami dla gryzoni. Po czwarte: wiatr i piasek — w elektrowniach fotowoltaicznych na pustyni i w gobi wiatr i piasek mogą uszkodzić zewnętrzną powłokę włókna.
Dlatego też w planie regularnej konserwacji należy uwzględnić testowanie włókien instalacji fotowoltaicznej. Podczas odbioru nowej instalacji przetestuj moc nadawania, moc odbioru i utratę łącza każdego łącza światłowodowego. Podczas serwisu co kwartał testuj moc i straty krytycznego łącza. Po wystąpieniu usterki najpierw użyj źródła czerwonego światła, aby zlokalizować przerwę, a następnie użyj OPM, aby zweryfikować naprawę. Konstrukcja szerokotemperaturowa serii PK56A (od -10°C do +50°C) sprawia, że nadaje się ona do stosowania w środowiskach instalacji fotowoltaicznych o wysokiej temperaturze.
W przypadku zespołów inżynieryjnych i zespołów konserwacyjnych należy ustalić ustandaryzowane przepływy pracy związane z testowaniem światłowodów. Przebieg pracy powinien obejmować: przygotowanie przed testem (potwierdzenie długości fali, sprawdzenie czystości powierzchni czołowej, potwierdzenie typu adaptera), wykonanie testu (moc nadawania → moc odbioru → obliczenie strat → weryfikacja światła czerwonego → fotografowanie czoła), zapis po teście (archiwizacja danych, oznaczanie anomalii, generowanie raportu).
Istotą standaryzacji jest to, że dane testowe dla „tego samego łącza, na tej samej długości fali i w tym samym punkcie czasowym” są porównywalne. Jeśli długość fali jest różna, czystość powierzchni czołowej jest różna, a czas trwania testu jest różny w zależności od testu, danych nie można wykorzystać do analizy trendów.
Kupujący, jeśli scenariusze użytkowania urządzenia obejmują wiele typów włókien i wiele interfejsów, powinni priorytetowo traktować OPM z obsługą wielu długości fali i wielu interfejsów. Chociaż takie urządzenia są droższe, eliminują potrzebę stosowania wielu urządzeń i zmniejszają ryzyko wyboru niewłaściwej długości fali lub interfejsu podczas testów w terenie. View the PV Test Instruments Collection
Podaj nam swój scenariusz projektu i wymagania, a my dopasujemy odpowiednie rozwiązanie i przedstawimy wycenę w ciągu 24 godzin.
Uzyskaj bezpłatną wycenęPK56A optical power meter, PK56B-E integrated OPM + red light source (2mW/5mW/10mW/20mW) — five series covering the complete needs from basic optical power testing to long-distance red-light fault location. Seven-wavelength coverage, multi-interface compatibility, wide-temperature design — designed for field testing and acceptance at PV plants, telecom base stations, and data centers.
Explore the PV Test Instruments →